In het oosten van het land ligt een klein dorpje met de naam Beugen, of Bogheim zoals het vroeger genoemd werd, wat ‘hooggelegen dorp bij moeras of water’ betekent. We zoomen in en zien een aantal percelen naast elkaar liggen. We zoomen nog verder in en komen bij perceel nr. F1987, een langgerekt stuk grond waarop het huis Renaissance staat dat gebouwd is in 1925 en een witte schuur waar kunstenaarsinitiatief Alarm incidenteel projecten organiseert.
We gaan nog verder naar binnen en verdiepen ons in de mensen die daar lang geleden hebben gewoond. Het huis is gebouwd door Dorus Verdijk die daar samen met zijn twee zussen woonden, allen ongetrouwd. Na de dood van deze mensen is het huis steeds bewoond gebleven door iemand van de familie Verdijk. Een lange geschiedenis is in deze wereld tastbaar gebleven. Zoals op vele plaatsen de geschiedenis weggesijpeld is en toch aanwezig blijft.
Een eeuw lang is hier geleefd, er hebben zich voor de buitenwereld geen spraakmakende dingen afgespeeld, maar juist in de alledaagsheid schuilt een kracht.
Hiding Goods is een verwijzing naar iets wat
onzichtbaar-, maar wel voelbaar is.
We hebben zeven kunstenaars uitgenodigd omdat in hun werk iets van die onzichtbare geschiedenis aanwezig is, verhalend werk over mensen die een wereld met zich meedragen van zelfstandige tijden; een ogenschijnlijk onopvallende wereld waarin het alledaagse bijzonder wordt.
Een tentoonstelling waar je op bezoek komt en in eerste
instantie niets bijzonders ziet.
Maar wanneer je goed kijkt en verder loopt ontdek je dat er overal werken te zien zijn die verscholen, nietig of groots in de ruimtes opgenomen zijn, of werken die in ruimtes geplaatst zijn tussen dat wat al aanwezig is, maar die daar een speciale wereld creëren. De beelden zijn soms verscholen en zullen je op een verassende manier leiden door bosschages, heggen, braakliggend stuk grond en twee binnenruimtes en een overdekte buitenruimte.
Dit is het decor van de expositie “Hiding Goods”.
Eigen statement van Ans Verdijk, bewoonster van Huize Renaissance en coördinator van kunstenaarsinitiatief ALARM.
Ans Verdijk maakt assemblages. Het zijn zowel vrijstaande ruimtelijke als meer platte objecten, die bestaan uit de meest wonderlijke en fantasievolle combinaties van allerhande voorwerpen en materialen. Ze zien er verleidelijk uit: vrolijk, speels, rijk versierd en voorzien van een vleugje nostalgie.
Het werk is theatraal. Het zijn allemaal kleine of grote ‘verhaaltjes’ door- en over elkaar heen maar ook tegen elkaar in. Verhalen over het heden, verleden, het universele van wat mensen zich aandoen in hun uitersten. Vol vervreemdingen, associaties en contrasten. De titels en beelden van haar zijn vol dubbele bodems en voor meerdere uitleg vatbaar.
Deze dubbele bodems wil de initiatiefneemster via deze tentoonstelling Hiding Goods nog verder bewerkstelligen. De kunstenaars die uitgekozen zijn hebben allen affiniteit met de gelaagdheid van geschiedenis. Dingen zijn er maar er ligt een dikke bodem onder deze werken. Een duidelijke aanwezigheid met materie en de aanwezige ruimte.
Een voorbeeld, Keiko Sato werkt met o.a. sigarettenpeuken en assembleert dit materiaal in gebouwen, ruimtes ergens op deze aardbol en creëert hiermee een nieuwe wereld, fraai en absurd. Een geschiedenis herinnert aan mensen die de sigaret aangestoken- en achteloos weggegooid hebben en zij ziet de schoonheid er van in, en geeft er een geweldig nieuw bestaan aan.