Een 'gewoon' woonhuis met perceel eromheen dient als podium voor een tentoonstelling van site specific kunst. Zeven kunstenaars krijgen de beschikking over een zelf gekozen ruimte binnen of buiten om daarvoor een werk te maken dat het verleden zichtbaar maakt of juist daarmee contrasteert. De organisatie wil niet alleen actuele tendensen in site specific werk stimuleren, maar ook een relatie leggen tussen het alledaagse leven en actuele kunst en deze persoonlijke, maar juist ook universele geschiedenis onder de aandacht van het publiek brengen.
Peter Koene maakt beelden, menselijke krachtige naaktfiguren alsof Koene een tijdgenoot van Rodin was. Doch het moderne schuilt zich echter in de beweging die soms ironisch en kwetsbaar is.
Marita Kratz is o.a. een performancekunstenaar. Zij beweegt zich in zelfgecreëerde huiden die ze tijdens een performance van zich afwerpt, maar zich daarna nog niet onthult.
Margriet Luyten maakt gomdrukken die lijken op afbeeldingen van de tijd dat de fotografie net uitgevonden is: korrelig van structuur en met veelal een sepia kleur. Het zijn hedendaagse gomdrukken waarin vage, schimachtige figuren zich in desolate, majestueuze ruimtes bevinden.
Nel Pak, maakt driedimensionale tekeningen. Dit is installatiewerk waarin getekend, geschreven en gevouwen wordt. Sculpturaal getekend papier wordt in haar eigen tekenlandschap gearrangeerd.
Helmie van de Riet maakt collages die registraties zijn van vreemde menselijke activiteiten. Deze worden met woorden en beelden van deze tijd en met een humor en ironisch toon in collagevorm omgezet. Uitgevoerd in fictieve quasi oude wetenschappelijke werken.
Keiko Sato is een installatiekunstenares; zij arrangeert alledaagse materialen op een grootschalige manier, zodat er een nieuw futuristisch landschap ontstaat.
Anne-Marie van Sprang maakt beelden, kleine soms transparantlijkende figuren die een enorme aanwezigheid vertegenwoordigen. Deze figuren dragen attributen die naar andere werelden verwijzen.
Bram van der Wurff, verhalenontlokker, publicist en verteller.
Tijdens de voorbereidingen en het concretiseren van het concept Hiding Goods is initiatiefneemster Verdijk archiefmateriaal in beeld en geluid gaan verzamelen van mensen die de oorspronkelijke bewoners van Huize Renaissance hebben gekend en deze geschiedenis hebben vastgelegd. Dit archiefmateriaal met beeldmateriaal en het universele van geschiedenis in het algemeen gaat van der Wurff samenvatten in een specifiek op locatie gemaakt verhaal. De stem van de hedendaagse verhalenverteller van der Wurff, donker, zwaar met een klank van het vertrouwen van verhalenvertellers zonder smuck is uniek.
Een Beeld, Geluid en Taal, Werk voor deze afgebakende tijd, maar voor de toeschouwer en toehoorder een complete ervaring in de totale setting.
Daan Speybroeck, schrijver en publicist.
Zal gevraagd worden om een beschrijvende, maar ook inhoudelijk tekst te maken over dit project. Als het vasthouden van dit moment om deze tekst te gebruiken voor een publicatie en om op de web-site te gebruiken in de tekstbalk ter werving van deze tentoonstelling.
Werving van scholen voor rondleidingen en het educatieve aspect.
Naar aanleiding van eerdere projecten in Alarm is er al contact en vertrouwen naar scholen. In het kader van de musische vorming worden de scholen via een boekje met tekst en beeld op de hoogte gebracht van het Hiding Goods project. Vervolgens worden de scholen uitgenodigd voor een excursie in kleine groepjes door de initiatiefneemster van Alarm.